Polecamy gorąco edukacyjny projekt Annie Leonard The story of Stuff. Na stronie internetowej można zapoznać się z atrakcyjnie narysowanymi filmami, w których autorka tłumaczy mechanizmy rządzące procesem produkcji „rzeczy” oraz pokazuje jak jesteśmy manipulowani przez producentów. Historie opowiedziane są w bardzo prosty i logiczny sposób. Każda z nich kończy się propozycją zmian poprawiających istniejącą sytuację.
Najpotężniejszą władzą jaką posiadamy jest wybór. Używajmy go świadomie.
Projektant Damjan Stankovic (relogik) pierwsze szkice swojego pomysłu nakreślił juz w 2006 roku. Nie zdawał sobie sprawy, że koncepcyjny projekt 3 lata później po stworzeniu wizualizacji i zaprezentowaniu go światu, zdobędzie ‘oscara designu’ – nagrodę Red Dot Design Award.
dea Eko light opiera się na pokazaniu ilości czasu jaka pozostała do zmiany czerwonego światła.
Główne zalety Eko light:
mniejsze zenieczyszenie powietrza > kierowcy mogą wyłączyć silnik, bez obawy, że za kilka ułamek sekundy światło zmieni się na zielone i trzeba będzie momentalnie go włączyć mniejsze zyżycie paliwa > przy dłuższych przestojach na czerwonym świetle, wyłączenie silnika zmniejsza również zużycie paliwa mniej stresu > kierowca wie dokładnie ile czasu musi jeszcze poczekać na zmianę światła, tak więc może chwilę się odprężyć bez obawy, że nagle światło zmieni się i będzie musiał ruszać bezpieczeństwo > zarówno kierowcy jak i piesi wiedzą ile czasu dokladnie pozostało do zmiany światła co redukuje potencjalne zagrożenia wypadkiem
Myśląc o sprzęcie RTV wyobrażamy sobie czarne lub srebrne plastikowe pudełko z błyszczącymi dodatkami, a przeciecz jeszcze kilkadziesiąt lat temu królowały drewniane obudowy. Dlatego Radio Mango zaprojektowane przez Indonezyjskiego projektanta zwróciło moją uwagę. Projekt powstał zgodnie z duchem sustanable designu. Singgih za soje prace otrzymał kilka istotnych nagród projektowych miedzy innymi nagrodę Japan Good Design Award w kategorii Pioneering & Experimental Design. www.magno-design.com
Projektanci wykorzystali proces produkcyjny znany z produkcji pulpowych opakowań do stworzenia zestawu mebli, w skład którego wchodzą: stolik kawowy, siedziska i ścienny zegar. Wyglądają delikatnie, ale są bardzo wytrzymałe.
Kilka dni temu w Warszawie miała miejsce dyskusja o ekologicznym stylu życia oraz promocja broszury Eko-sztuczki. W książeczce wydanej przez Centrum Komunikacji Społecznej Ratusza można znaleźć pomysły, jak ekologicznie, tanio i zdrowo można dbać o dom, jak nauczyć się żyć bez trujących detergentów, jak przechowywać jedzenie, by się nie marnowało, jak ponownie wykorzystać rzeczy pozornie do niczego się już nie nadające. "Będą to zmiany proste, ale skuteczne, a jednocześnie przynoszące dużo satysfakcji. Cóż może być przyjemniejszego, niż poczucie, że za jednym zamachem oszczędzamy zdrowie, pieniądze i emisję gazów cieplarnianych?"
Murakami chair to krzesło bujane z lampką, która nie potrzebuje zasilania. Energia wytwarzana podczas bujania się na krześle sprawia, że lampa świeci. Zostało zaprojektowane przez Rochus'a Jacob'a i otrzymało 1 miejscie w konkursie Green Life organizowanym przez Design Boom.
A tutaj można przeczytać i zobaczyć więcej na temat tego ciekawego projektu: http://www.designboom.com/contest/view.php?contest_pk=28&item_pk=33866&p=1
Steve Haslip zaprojktował HangerPak - ekologiczne opakowanie na t-shirt, które spełnia również funkcje wieszak. Życie kawałka tektury zostało kolejny raz wydłużone. Projekt ten otrzymał I miejsce w konkursie D&AD Student Awards 2007 w kategorii 'What else do you do?' i chyba zasłużenie.
Jedną z osób prowadzących wykłady była María González de Cossío. Wykładowca i badacz na Universidad Autonoma Metropolitana-Cuajimalpa San Pedro Cholua w Meksyku. Również członkini National Reserchers System i założycielka Centre for Advenced Studies in Design, San Pedro Cholua w Meksyku, gdzie organizuje kursy, wydarzenia, konsultacje i prowadzi badania projektowe.
Swój wykład na III Międzynarodowej Konferencji Odpowiedzialnego Projektowania Graficznego poświęciła projektowaniu informacji. Prezentowany przez Nią materiał dotyczył projektowania informacji i jego zastosowania w Narodowych Wyborach Elekcyjnych w Meksyku w 2006 roku. Projekt organizowany był we współpracy z María de Lourdes Fuentes. Za cały proces organizacji i przebieg wyborów odpowiedzialna była Instytucja The Federal Electoral Institute. Projekt był doskonałym przykładem na to, że projektowanie informacji może znaleźć zastosowanie również w polityce.
María González de Cossío przedstawia metody pracy oraz całą drogę projektu od dostrzeżenia problemu, jego analizy, wyłonienia problemów, budowania założeń po etapy projektowania i wdrożenie projektu podczas Narodowych Wyboraów Prezydenckich. Projekt informacji wyborczej był bardzo dużym przedsięwzięciem angażował całe społeczeństwo meksykańskie. Liczne szkolenia i warsztaty miały za zadanie podnieść świadomość społeczną, zminimalizować analfabetyzm, odpowiednio przygotować i nauczyć wypełniać nowo zaprojektowane formularze wyborczye a także wyłonić i przeszkolić przyszłych funkcjonariuszy sztabów wyborczych
i wolontariuszy. Jednym z założeń projektu było przede wszyskim wzbudzenie zaufania
i poczucia bezpieczeństwa wśrod społeczeństwa meksykańskiego oraz przekonanie go do wyborów. Każdy oddany głos mógł zaważyc na wyniku wyborczym. Szanse wygranej wśród dwóch liderów konkurujących ze sobą partii były bardzo wyrównane. Równie istotnym problemen projektowym do rozwiązania w tym projekcie był fakt, że oprócz wyborów prezydenta wybierano jednocześnie Reprezentacyjny Kongres i Senatorów. Należy dodać że pięć silnych partii politycznych dążyło do uzyskania władzy. Dlatego też stare formularze należało dokładnie przeanalizować i sklasyfikować ze względu na rodzaj popełnianych błędów. Następnie zaprojektować tak, aby zminimalizować ich pojawienie się, a najczęściej były to: zbyt mały font, powtarzające się frazy lub niezrozumiale formułowana treść. To wszystko przyczyniało się do powszechnego zmniejszania wiarygodność wyborów. Fakt ten zasadniczo wpłynął na wygląd nowych formularzy i urn wyborczych, które były głównym nośnikiem informacji wyborczych.
Widoczne i czytelne oznakowania i komunikaty umieszczone na nich niwelowały potencjalne błedy.
Społeczność meksykańska dzięki szkoleniom zorganizowanym przez projekt osiągnęła większą świadomość i przynależność społeczną. Dzięki dobrze zaprojektowanemu przekazowi informacji w społeczeństwie poprawiły się relacje midzyludzkie co przelożyło się na poprawę kontaktów społecznych i politycznych. Czystość i przejżystość formularzy podniosła rangę i prestiż Narodowych Wyborow w Meksyku, a społeczeństwo stało się bardziej odpowiedzialne za siebie i przyszłość sowiego państwa.
więcej informacji na temat projektowania informacji na stronach www:
Marjatta Itkonen wykłada na University of Art and Design w Helsinkach w Finlandii Pierwszego dnia konferencji w budynku Galerii Rondo sztuki członkowie grupy Makultura, tak jak i wszyscy uczestnicy konferencji wysłuchali ciekawego wystąpienia profesor z Finlandii, pani Marjatty Itkonen zatytułowanego "Social projects as part of graphic design studies". Prelegentka wykłada na Uniwersytecie w Helsinkach zajęcia w ramach "school of Visual Culture". W swoim wykładzie przedstawiła drogę edukacyjna jaką mieli okazję przejść dyplomanci MA, trzech kolejnych roczników w jej pracowni, w ostatnich latach. Pracownia ta współpracowała z organizacjami non profit, w wyniku czego powstały trzy edycje plakatów, bilbordów oraz grafik dla stron internetowych opracowywanych kampanii społecznych. We wszystkich studenci próbowali zwrócić uwagę na podobieństwa pomiędzy problemami psychiczno - socjalnymi zarówno w kraju wysoko rozwiniętym jakim jest Finlandia, jak i w krajach trzeciego świata. Pierwszego roku zwrócono uwagę na chęć podjęcia pracy przez ludzi niepełnosprawnych i starszych. Następnego roku szukano podobieństw w problemach wychowawczych, samotności dzieci rodziców zajętych zarabianiem pieniędzy, lub mających problemy psychiczne. W ostatniej trzeciej edycji kampanii społecznych zwrócono uwagę na problem braku akceptacji i równouprawnienia zawodowego imigrantów. Każdorazowo młodzi graficy dokonywali odpowiednio dogłębnego rozpoznania tematu, oraz starali się w odpowiedzialny sposób sprostać postawionej tezie. Dlatego też poszukiwania danych były poparte wizytacją krajów Afryki i Ameryki południowej.
,,People use lots of water for drinking, cooking and washing, but even more for producing things such as food, paper, cotton, clothes''(Chapagain and Hoekstra) Angela Morelli zaprojektowała książkę "The Global Water Footprint of Humanity". Projektantka zajmuje się badaniem i wizualizowaniem zasobów wodnych naszego globu. Owa książka to część programu ,,WATER FOOTPRINT” uświadamiającego społeczeństwo ile zużywanej czystej wody, niosą za sobą wszystkie produkty: od herbaty po stek wołowy, czy ubranie. Angela Morelli opierając się o badania zużycia zasobów czystej wodny wyrażone w liczbach i skomplikowanych wykresach stworzyła własny system symboli oraz piktogramów. Projekt w przystępny sposób obrazuje owe zjawiska i unaocznia jak wiele zużywamy i marnujemy czystej wody, która jest najcenniejszym i niezbędnym do życia surowcem. Na mapach zostało przedstawione 5 elementów, które składają się na ogólne zużycie czystej wody w 132 krajach. Owe elementy odnoszą się do ilości wody zużywanej przez przeciętnego mieszkańca danego kraju: -w domu, -do wytwarzania konsumowanych produktów rolnych na terenie kraju, -do wytwarzania konsumowanych produktów przemysłowych na terenie kraju, -do wytwarzania konsumowanych produktów rolnych importowanych i eksportowanych, -do wytwarzania konsumowanych produktów przemysłowych importowanych i eksportowanych.
Projektantka zrezygnowała z typowego geograficznego odzwierciedlenia cech państw na mapie, na rzecz symbolicznych jednakowych sześciokątów, na których najważniejszą informacją jest ilość zużywanej wody zwizualizowana w formie kół. Ujednolicenie wizerunków krajów upraszcza i ułatwia odczytanie najważniejszych informacji o wodzie. Różniej wielkości koła nachodzą na siebie i pokazują rzeczywiste zużycie wody w pięciu wyżej wymienionych sytuacjach. Wielkości niebieskich kół wskazują na różne zużycie czystej wody również do wytwarzania konkretnych produktów lub surowców. Angela Morelli zaprojektowała również serię piktogramów symbolizujących produkty z życia codziennego, by na ich podstawie ukazać ilość potrzebnej czystej wody do ich wytworzenia. Taka informacja daje rzeczywisty obraz o wartości produktu w kontekście cennej czystej wody. Na przykład do wyprodukowania 1kg wołowiny potrzebne jest 16000 litrów czystej wody. Do wytworzenia 1 filiżanki kawy potrzebne jest 140 litrów czystej wody. Aby uzyskać 1 litr mleka potrzebujemy 100 litrów czystej wody. To przykłady podstawowych produktów żywnościowych, możemy tylko sobie wyobrazić ile litrów wody potrzebne jest do wyprodukowania bardziej skomplikowanych surowców czy przedmiotów...
A ile zużywa czystej wody przeciętny Polak w ciągu roku?
48.000 litrów --> ilość krajowej wody używanej w gospodarstwie domowym przez przeciętnego Polaka. 559.000 litrów --> ilość krajowej wody używanej w ROLNICTWIE przy produkcji dóbr konsumowanych przez przeciętnego Polaka 179.000 litrów --> ilość krajowej wody używanej w PRZEMYŚLE przy produkcji dóbr konsumowanych przez przeciętnego Polaka. 269.000 litrów --> ilość zagranicznej wody używanej w ROLNICTWIE przy produkcji dóbr konsumowanych przez przeciętnego Polaka 48.000 litrów --> ilość zagranicznej wody używanej w PRZEMYŚLE przy produkcji dóbr konsumowanych przez przeciętnego Polaka. 1103.000 litrów --> ilość krajowej i zagranicznej wody używanej do produkcji wszelkich dóbr eksportowanych jak i importowanych na przeciętnego Polaka.
na podstawie wykładu Angeli Morelli z 2-ej Międzynarodowej Konferencji Projektanie Odpowiedzialne oraz www.angelamorelli.com i www.waterfootprint.org. Opracowanie: Jadwiga Husarska-Chmielarz
Poetic Paper Justice For some odd reason I have this feeling that most designers turn poets and philosophers when they get into the description of their products. For instance designer ShiKai Tseng makes complete poetical sense when he describes the relation between waste paper and recycling it into a vase. The philosophy behind the Moulding Paper Recycling Bin is to give meaning to our paper trash. Fair enough, but I’m still to find the logical, technical and feasible reasoning behind this. Can anyone help?
Papierowy dom jest zbudowany ze 110 tektórowych rur. Lake Yamanaka, Yamanashi, Japan (1995), zaprojektowany przez Shigeru Ban Architects. Photo: Hiroyuki Hirai
